• Μεγάλα γράμματα
  • Κανονικά γράμματα
  • Μικρά γράμματα

«…ΕΔΕΞΑΤΟ ΑΥΤΟΝ ΕΙΣ ΤΑΣ ΑΓΚΑΛΑΣ ΑΥΤΟΥ…» / τοῦ πρώην Μητροπ. Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος Νικοδήμου

E-mail Εκτύπωση PDF

 

 


Ἰησοῦ μου, Κύριέ μου….
.           Ἡ νοσταλγία τοῦ γέροντος Συμεών γεμίζει ἀπόψε τὴν φτωχή μου ψυχή. Ἐκείνου τοῦ Συμεών, πού, λευκός, κυρτωμένος, δὲν ἐννοοῦσε νὰ παραδοθῇ στὰ ἰσχνὰ χέρια τοῦ θανάτου, πρὶν ἀξιωθῇ νὰ σὲ καμαρώσῃ μὲ τὰ μάτια του καὶ νὰ σὲ σφίξῃ στὴν γεροντικὴ ἀγκαλιὰ του. «Δίκαιος καὶ εὐλαβὴς» προσδοκοῦσε τὴν παράκλησι τοῦ Ἰσραήλ, ποὺ εἶχαν ἀναγγείλει οἱ προφῆτες. Περίμενε ἐσένα, τὸν μεγάλο Παρηγορητή. Σὲ περίμενε μὲ καρτερία καὶ γλυκειὰ νοσταλγία. Διότι «ἦν αὐτῷ κεχρηματιμένον ὑπὸ τοῦ Πνεύματος τοῦ Ἁγίου μὴ ἰδεῖν θάνατον πρὶν ἤ ἴδῃ τὸν Χριστὸν Κυρίου» (Λουκ. β´ 26).
.           Μοῦ φαίνεται πὼς μπορῶ νὰ συλλάβω τοὺς κυματισμοὺς τῆς συγκινήσεως, ποὺ ἁπλώθηκαν ἀπὸ τὴν καρδιά του, ὅταν τὸ θαμπὸ βλέμμα του ἔπεσε ἐπάνω στὰ σπάργανά σου καὶ στὸ μικρὸ πρόσωπό σου. Ὅλα μέσα του καὶ γύρω του δονήθηκαν. Τὰ μάτια ἄρχισαν νὰ τρέχουν. Τὰ χείλη κινήθηκαν μὲ τρεμάμενο ρυθμό. Τὰ χέρια ἁπλώθηκαν πρὸς τὸ μέρος τῆς Παναγίας μητέρας, ποὺ σὲ κρατοῦσε στὴν ἀγκαλιά. Ἦταν αὐτὴ ἡ στιγμὴ ποὺ ποθοῦσε καὶ καρτεροῦσε. Ὁ Οὐρανὸς τοῦ τὴν ἔδωσε. Καὶ τὸν γέμισε μὲ μιὰ ὁλόφωτη καὶ ἀνέκφραστη χαρά.
.           Κι ὅταν σὲ λίγο, μὲ αἴσθημα σεβασμοῦ καὶ λατρείας, σὲ ὑποδέχτηκε στὴν γεροντική του ἀγκάλη, ὕψωσε τὰ μάτια ψηλὰ κι ἄφησε νὰ βγῇ ἀπὸ μέσα του ὁ λόγος τῆς ἱκανοποιήσεως καὶ τῆς εὐτυχίας: «νῦν ἀπολύεις τὸν δοῦλόν σου, δέσποτα, κατὰ τὸ ρῆμά σου, ἐν εἰρήνῃ, ὅτι εἶδον οἱ ὀφθαλμοί μου τὸ σωτήριόν σου, ὃ ἡτοίμασας κατὰ πρόσωπον πάντων τῶν λαῶν…» (Λουκ. β´ 29-31). Τώρα μπορῶ νὰ φύγω, Θεέ μου. Εἶμαι ἕτοιμος νὰ μὲ ἀπολύσῃς ἀπὸ τὴν γήϊνη τούτη ζωή. Τὰ μάτια μου εἶδαν τὸν Λυτρωτή, ποὺ τὸν ἔστειλες νὰ σώσῃ τὸ ἀνθρώπινο γένος καὶ νὰ τὸ ἀπαλλάξῃ ἀπὸ τὸ βάρος καὶ τὸν βραχνὰ τῆς ἁμαρτίας.
.           Οἱ ὧρες, ποὺ περνῶ, Κύριέ μου, μὲ ἔχουν βάλει στὸ κλῖμα τῆς προσδοκίας.
.           Ὁ Ἑσπερινὸς τοῦ Σαββάτου ἔχει γίνει. Τὸ σκοτάδι ἄρχισε νὰ πέφτῃ. Ἡ μέρα παραχωρεῖ τὴν θέσι της στὴν νύχτα, γιὰ νὰ τὴν δώσῃ κι ἐκείνη μὲ τὴν σειρὰ της στὸ γεμᾶτο ἐλπίδες πρωϊνό. Στὸ πρωϊνό, ποὺ θὰ τὸ δονήσουν οἱ ὕμνοι τοῦ Ὄρθρου καὶ θὰ τὸ θερμάνουν οἱ ἱκεσίες τῆς Λειτουργίας. Ὁ Ἑσπερινός, ὁ Ὄρθρος, ἡ Λειτουργία, δὲν εἶναι ἁπλῶς τρεῖς ἀκολουθίες. Εἶναι ἡ πορεία τῆς ψυχῆς μας, ποὺ περνάει ἀπὸ τοὺς ἴδιους σταθμούς, ἀπ’ τους ὁποίους πέρασε κι’ ὁ γέροντας Συμεὼν κι ὁλόκληρος ὁ λαός του. Ἀπὸ τὴν λαχτάρα καὶ τὴν προσδοκία, στὴν συνάντησι μαζί σου κι’ ἀπὸ ἐκεῖ στὸ σφιχταγκάλιασμα, στὴν ἀπόλυτη ἑνότητα.
.           Καὶ πραγματικά. Οἱ ἑσπερινὲς καὶ οἱ ὀρθρινὲς ψαλμωδίες στὸν ναό μας ἔρχονται σὰν ἕνα προανάκρουσμα. Σὰν κάτι ποὺ νὰ λέῃ σὲ μᾶς τοὺς νοσταλγοὺς πὼς ἔρχεσαι. Κι ἐμεῖς ἀρχίζουμε νὰ σὲ καρτεροῦμε, κι ἄγρυπνοι, «γρηγοροῦντες», ψάλλουμε ὕμνους στὸν ἐρχομό σου. Μέχρι ποὺ ἔρχεται ἡ ὥρα τῆς Λειτουργίας, ἡ ὥρα τῆς γλυκειᾶς παρουσίας σου. Οἱ ψυχές μας μεταρσιώνονται τότε. Ζοῦμε τὴν θυσία σου. Σὲ βλέπουμε νὰ καρφώνεσαι στὸν σταυρό. Ἀσπαζόμαστε τὰ ματωμένα πόδια σου. Ἐγγίζουμε τὴν λογχισμένη πλευρά σου. Ὑποδεχόμαστε μέσα μας τὸ τίμιο σῶμα σου καὶ τὸ ζωηφόρο αἷμα σου.
.           Ὦ Κύριε, ἐκείνη τὴν ὥρα ἔρχεσαι νὰ κατοικήσῃς μέσα μας. Σὲ παίρνουμε ὄχι στὶς ἀγκάλες μας, ὅπως σὲ πῆρε ὁ γέροντας Συμεών, ἀλλὰ σὲ παίρνουμε μέσα στὴν ὕπαρξί μας. Σὲ σφίγγουμε στοὺς κόλπους τῆς καρδιᾶς μας. Γίνεσαι ἕνα μαζί μας καὶ γινόμαστε ἕνα μαζί σου. Καὶ φεύγουμε ἀπὸ τὸν ναὸ μὲ τὴν κραυγὴ τῆς χαρᾶς καὶ τοῦ θριάμβου στὰ χείλη: «Εἴδομεν τὸ φῶς τὸ ἀληθινόν, ἐλάβομεν Πνεῦμα ἐπουράνιον…». Ἀπὸ τὴν προσδοκία περνοῦμε στὴν συνάντησι, κι’ ἀπὸ κεῖ στὴν συνάντησι, κι’ ἀπὸ κεῖ στὴν κατάκτησι. Σὲ νοσταλγοῦμε, σὲ βλέπουμε, σὲ ἀκοῦμε, σὲ παίρνουμε μέσα μας.
.           Αὐτὴ εἶναι ἡ πορεία, ποὺ κάνουμε τὸ Σάββατο καὶ τὴν Κυριακή.
.           Εὐτυχισμένες αὐτὲς οἱ στιγμὲς τῆς ζωῆς μου. Δὲν ἔχουν ἄλλες ὅμοιές τους στὸ διάστημα τῆς ἑβδομάδος.
.           Κύριέ μου, εὐλογημένε μου Κύριε, ἀπόψε ποὺ τὸ σκέφτομαι αὐτὸ σ’ εὐχαριστῶ. Καὶ σοῦ τὸ λέω εἰλικρινά, Σὲ νοσταλγῶ…
ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ πρώην  Μητροπ. Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος Νικοδήμου
«ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ ΤΟΥ ΣΑΒΒΑΤΟΥ»,
γ´ ἔκδ., ἐκδ. «Σπορά», Ἀθῆναι 1991 / http://christianvivliografia.wordpress.com


Add this to your website
Βρίσκεσθε εδώ: Ορθοδόξου οικοδομής «…ΕΔΕΞΑΤΟ ΑΥΤΟΝ ΕΙΣ ΤΑΣ ΑΓΚΑΛΑΣ ΑΥΤΟΥ…» / τοῦ πρώην Μητροπ. Ἀττικῆς καὶ Μεγαρίδος Νικοδήμου