• Μεγάλα γράμματα
  • Κανονικά γράμματα
  • Μικρά γράμματα

Τῆς γειτονιᾶς μας ὁ ἐλάχιστος / (ποίημα) Μαρίας Μουρζᾶ

E-mail Εκτύπωση PDF

 

 

 

…ἔκτοτε κυκλοφοροῦσε σκυφτός.

Μέ τό χοντρό του παλτό χειμώνα καλοκαίρι.

 

Καί περάσανε ἔτσι

χρόνια πολλά

Κι αὐτός πήγαινε κι ἐρχότανε

μέ τό ἴδιο τριμμένο παλτό

Θλιμμένος κι ἀμίλητος

Πάντας σκυφτός

Πάντα μόνος

Πάντα ἀπονήρευτος.

Καί τό πρόσωπό του μέρα τή μέρα

γινότανε ὅλο πιό φωτεινό.

 

 

Τῆς γειτονιᾶς μας ὁ ἐλάχιστος

μέσα σέ λίγη ὥρα ἔχασε τά πάντα:

Μπροστά στά μάτια του ἔσβησε ὅλη του ἡ οἰκογένεια.

 

 

Τῆς γειτονιᾶς μας ὁ ἐλάχιστος

Χρόνια ὁλόκληρα

Περπατοῦσε καί μονολογοῦσε:

Δόξα σοι, ὁ Θεός!

 

 

Τῆς γειτονιᾶς μας ὁ ἐλάχιστος

ἕνα πρωί ἔφυγε

εἰρηνικός καί φεγγοβόλος.

Κανείς συγγενής δέν ὑπῆρχε νά τόν συνοδεύσει.

Μόνο,

Κατά τούς ἁγίους τῶν ἡμερῶν μας,

Τάγμα ἀγγέλων κατέβηκε

Καί παρέλαβε τήν ψυχή του

 

 

(Εἰκονοστάσι, ποιητική συλλογή, σελ. 62- 63, ἐκδ. Ἐν ἐσόπτρῳ

 Ἀντιγραφή: Ἀλκαῖος

 


Add this to your website
Βρίσκεσθε εδώ: Ποίηση Τῆς γειτονιᾶς μας ὁ ἐλάχιστος / (ποίημα) Μαρίας Μουρζᾶ