• Μεγάλα γράμματα
  • Κανονικά γράμματα
  • Μικρά γράμματα

Μή μᾶς ξεχνᾶς ἀπό ἐκεῖ πού θἆσαι, ἀλησμόνητε Γέροντα Κύριλλε!

E-mail Εκτύπωση PDF

pkirillos

ΕΚΟΙΜΗΘΗ ΣΗΜΕΡΑ 30 ΜΑΡΤΙΟΥ 2012 Ο ΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΟΣΙΟΥ ΔΑΥΙΔ Π. ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΓΕΡΑΝΤΩΝΗΣ

ΑΥΡΙΟ 31/3/2012 ΚΑΙ ΩΡΑ 12 ΜΕΣΗΜΒΡΙΝΗ Η ΕΞΟΔΙΟΣ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΟΥ ΣΤΗΝ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΟΣΙΟΥ ΔΑΥΙΔ ΣΤΗΝ ΕΥΒΟΙΑ

Σχόλιο π. Σταύρου Τρικαλιώτη: Εἶναι στιγμές, ὅπως ἐτούτη,  πού θέλεις νά πεῖς πολλά πράγματα, ἀλλά ἕνας κόμπος σέ πνίγει στό λαιμό, ἕνα δάκρυ κυλᾶ χωρίς νά τό καταλαβαἰνεις καΊ μιά ἀνείπωτη συγκίνηση σέ ἀνακόπτει ἀπό ὅ,τιδήποτε. ῾Απλῶς,σήμερα,  θά παραθέσουμε ἕνα μικρό ἀφιέρωμα ἀγνώστου ἀδελφοῦ πού βρήκαμε σέ κάποιο ὀρθόδοξο μπλόγκ. Σοῦ ὑπόσχομαι, ὅμως ἀγαπημένε μου Γέροντα πώς τίς ἑπόμενες ἡμέρες θά γράψω κάτι γιά σένα, σάν μιά πολλή μικρή  ὀφειλή γιά ὅσα πλουσιοπάροχα μᾶς πρόσφερε ἡ ἀγάπη σου, ἀκόμα καί μέσα στή δοκιμασία σου. ΑΙΩΝΙΑ ΣΟΥ Η ΜΝΗΜΗ ΑΞΙΟΜΑΚΑΡΙΣΤΕ ΚΑΙ ΠΕΦΙΛΗΜΕΝΕ ΓΕΡΟΝΤΑ ΜΑΣ!

Να έχετε χαρά, να έχετε χαρά....

Ήταν τα πρώτα λόγια του π.Κυρίλλου που άκουσα πριν πολλά χρόνια όταν πρωτοεπισκεύθηκα την Ιερά Μονή του Οσίου Δαυίδ, ενώ ζούσε ο άγιος γέροντας Ιάκωβος...ο με συγχωρείτε!

Ένας κοντούλης γεροδεμένος ιερομόναχος με κατακόκκινα μάγουλα, με ένα χαμόγελο διάπλατο, με μια ματιά που έφτανε ως το μεδούλι της ψυχής, φορώντας μια ποδιά της κουζίνας τότε πριν αρκετά χρόνια πέραν από δεύτερος ιερέας στο μοναστήρι μετά τον γέροντα, αλλά και μάγειρας και αρχοντάρης μας έδωσε ένα κελί προκειμένου να μείνουμε.

Πολλές φορές πήγαμε στον Όσιο Δαυίδ αυτό το ευλογημένο και φιλόξενο μοναστήρι της Εύβοιας. Παράδειγμα και υπόδειγμα μοναστηριού, ο κάθε πιστός αισθάνεται ότι είναι στην εκκλησία αλλά ταυτόχρονα ότι είναι και στο σπίτι του.

Διάχυτη η αγάπη των μοναχών, διάχυτη και η αγιοσύνη του τόπου. Πρώτος πότισε τον τόπο ολόκληρο με αγάπη και καλοσύνη ο όσιος Δαυίδ, συνέχισε ο γέροντας Ιάκωβος το ίδιο έκανε και ο γέροντας Κύριλλος.

Ευλογημένος τόπος. Άγιος τόπος. Ένας μικρός Παράδεισος.

Παράδεισος και η ψυχή του Αγίου γέροντα Κυρίλλου, προς όλους όσους τον πλησίαζαν. Προς όλους είχε ένα καλό λόγο, μια καλή κουβέντα. Έδινε φως στο σκοτάδι, Ελπίδα και παρηγοριά στην απελπισία.

Ο γέροντας...

-Θα με πας στο Δάμια (χωριό) να λειτουργήσω;

-Θα σε πάω γέροντα, πες μου πότε.

Η λειτουργία, απλή, μυσταγωγική, θεία. Ολοι οι επουράνιοι επισκέπτες  ήταν ολόγυρα, γευόσουν και συ λίγο απ'  αυτό που ο γέροντας γευόταν, το χάριζε δωρεάν...σαν ευλογία.

Για όλους νοιαζόταν.

Για τους μεγάλους, τους μικρούς, τα παιδιά και τα εγγόνια του καθενός...ρωτούσε για όλους. Ευχόταν για όλους.

Δεν μπορούσε να γίνει διαφορετικά. Στην μεγάλη από αγάπη καρδιά του χωρούσαν όλοι.

Καθόταν πολλές φορές στην είσοδο της μονής σε μια πλαστική καρέκλα και έβλεπε τον κόσμο που ερχόταν να προσκυνήσει στο μοναστήρι.

Να και ο Βασίλης μουρμούριζε...και σε λίγο τον πλησίαζε ο κυρ-Βασίλης.

-Την ευχή σου γέροντα.

-Καλώς τον Βασίλη,πως πάει το παιδί, του έπεσε ο πυρετός; ρωτούσε ο γέροντας.

-Καλά είναι τώρα γέροντα, αφού το σταύρωσε ο πατήρ... συνήλθε.

- Ο Άγιος Δαυίδ έκανε το θαύμα του , μονολογούσε ο γέροντας.

 -Για πες μου τι κάνεις, τι έφτιαξες με το χωράφι; ρωτούσε ξανά ο γέροντας.

-Τι να κάνω γέροντα, το όργωσα και έβαλα βίκο φέτος, του απαντούσε και του φιλούσε με σεβασμό το χέρι μπαίνοντας στο μοναστήρι.

Να και ο κυρ-Κώστας μουρμούριζε πάλι ο γέροντας και σε λίγο ερχόταν χαμογελώντας ο κυρ-Κώστας

-Καλησπέρα γέροντα.

-Καλώς τον Κώστα, τι έγινε το έφτιαξες το αυτοκίνητο;

-Το έφτιαξα γέροντα, είχε βλάβη στη μηχανή.

- Σου πήραν πολλά; έλεγε πάλι ο γέροντας;

-Μπα, ήταν ένας γνωστός μου δεν μου πήραν πολλά, απαντούσε  και προχωρούσε μέσα στο μοναστήρι φιλώντας με σεβασμό το χέρι του.

-Να και η Βασιλική μουρμούριζε πάλι ο γέροντας  πλησιάζοντας από μακριά μια αγρότισσα γριούλα.

-Καλησπέρα γέροντα, του είπε η κυρα-Βασιλική

-Καλώς την Βασιλική, τι κάνει η κατσίκα σου; Πήρε τα πάνω της καθόλου;

-Καλά είναι γέροντα, τώρα την προσέχουμε ακόμη να γιάνει, είπε  η γριούλα και μπήκε  στο μοναστήρι.

Για τους ανθρώπους, τα χωράφια, τα ζώα...για όλους και για όλα νοιαζόταν ο γέροντας. Νοιαζόταν για τον πόνο, για τον κόπο, για το πρόβλημα του καθενός, έκανε το πρόβλημά μας πρόβλημά του και αυτό το έκανε προσευχή προς το Θεό.

Πούλμαν προσκυνητών επισκεπτόταν το μοναστήρι, απ' όλη την Ελλάδα, αλλά και από την Κύπρο, όλοι ζητούσαν  τον απόγέροντα μια ευχή, μια προσευχή!

Η εξομολόγηση ώρες ολόκληρες...χρόνια πολλά. Ακόμη και από το κρεββάτι του πόνου σηκωνόταν, πήγαινε στο εκκλησάκι εκεί στον Άγιο Χαράλαμπο και εξομολογούσε. Διέκοπτε μερικές φορές την εξομολόγηση προκειμένου να κάνει ένεση ινσουλίνης και μετά συνέχιζε απτόητος.

Ταλαιπωρήθηκε από πολλές ασθένειες μέχρι τέλους.

Όμως τις υπέφερε, τις υπόμεινε, άλλωστε ήξερε από δύσκολα πράγματα, ήταν αγωνιστής!

Σήμερα όμως  αναχώρησε, πήγε στον ουρανό να συναντήσει τον άλλο γέροντα, τον Άγιο γέροντα Ιάκωβο, τον γέροντά του.

Αύριο είναι η εξόδιος ακολουθία του. Ο κόσμος πολύς, η αγάπη όλων μας δεδομένη, η δική του αγάπη όπως ΠΑΝΤΑ...απλόχερη!

Στο καλό γέροντα, καλό ταξίδι ν'αχεις, και από την πολύ την δόξα που θα απολαμβάνεις, αυτή που σου χάρισε ο Θεός, μη μας ξεχνάς από εκεί που θα'σαι. Να μας θυμασαι!


ένας από τους παλιούς σου γνώριμους

Πηγή: http://1myblog.pblogs.gr/


Add this to your website
Βρίσκεσθε εδώ: Άλλοι Γέροντες Μή μᾶς ξεχνᾶς ἀπό ἐκεῖ πού θἆσαι, ἀλησμόνητε Γέροντα Κύριλλε!