• Μεγάλα γράμματα
  • Κανονικά γράμματα
  • Μικρά γράμματα

Ὁ ποιητής τῶν βράχων ( ποιητική συλλογή π. Σταύρου Τρικαλιώτη)

E-mail Εκτύπωση PDF

 

Μία ποίηση στὴν ὑπηρεσία τοῦ ἀνθρώπου
ἀπό τή Διώνη Δημητριάδου
φιλόλογο-συγγραφέα, κριτικό λογοτεχνίας

 

 


«Λιγοστὲς οἱ δυνάμεις
Ποῦ μοῦ ἀπόμειναν
Σ’ ἕναν κόσμο ἀφιλόξενο
Κι ἄδειο
Κι ἂν ἔμεινα ἀκόμη
Νὰ κοιτάζω τὸν ὁρίζοντα
Εἶναι γιατί τὸ ὑποσχέθηκα
Σὲ κάτι ἀθῶα παιδικὰ μάτια»
 

Οἱ παραπάνω στίχοι τοῦ π. Σταύρου Τρικαλιώτη θὰ μποροῦσαν νὰ συνοψίζουν τὸ «γιατί» καὶ τὸ «πῶς» τῆς ποίησής του. Ἀντιλαμβανόμενος γύρω του τὸν ἀπάνθρωπο καὶ ψυχρὸ κόσμο, τὸν ἄδειο ἀπὸ καλοσύνη καὶ ἀγάπη, τὸν ἀδιάφορο γιὰ τὸν συνάνθρωπο καὶ τὶς ἀνάγκες του, νιώθει πὼς κάτι πρέπει αὐτὸς νὰ προσφέρει. Ἀκόμη κιἂν εἶναι γιὰ νὰ μπορεῖ νὰ ξανακοιτάξει ἕνα παιδὶ στὰ μάτια καὶ νὰ τοῦ πεῖ “ὑπάρχει κάποια ἐλπίδα”.
Ἴσως ἡ ποίηση νὰ ἔχει ἀπαξιωθεῖ ὡς προσφορά, ἰδίως ἀπὸ ὅσους ποτὲ δὲν ἀξιώθηκαν τὴν ἐπικοινωνία μέσῳ τῶν στίχων, ποὺ λίγο μιλοῦν ἀλλὰ πολὺ περισσότερα ὑποκρύπτονται πίσω ἀπὸ τὴ μεταφορικότητα τοῦ λόγου τους. Πρέπει, ὡστόσο, νὰ συγχωρεθεῖ ἐν μέρει ἡ ἀποστροφὴ πρὸς τὴν ποιητικὴ ἔκφραση, ἂν καταμετρηθεῖ ἡ σωρεία στιχοπλόκων ποὺ καμία πραγματικὴ σχέση δὲν ἔχουν μὲ τὴ μαγεία ἀλλὰ κυρίως μέ τὴ δυναμικὴ τῆς ποίησης.
Ὁ π. Σταῦρος Τρικαλιώτης ἀφέθηκε στὸ μέσον ποὺ ἔνιωσε νὰ τὸν ἐκφράζει καλύτερα, στὴν ποίηση, καὶ ἀπὸ κεῖ καὶ πέρα θέλησε αὐτὰ ποὺ ἔγραψε νὰ τὰ κοινοποιήσει, ὥστε νὰ ἀρχίσει νὰ λειτουργεῖ ἡ ἄλλη δύναμη ποὺ κρύβει ὁ ποιητικὸς λόγος. Ὅταν δηλαδὴ περισσότεροι κοινωνοῦν τὴν ποίηση, τόσο αὐτὴ γιγαντώνεται καὶ δρᾶ ἰαματικὰ μὲ τὰ «φάρμακά» της, ποὺ ὅπως λέει ὁ ἄλλος ποιητὴς «κάμνουνε γιὰ λίγο νὰμὴ νοιώθεται ἡ πληγή».
Ἄν, λοιπόν, αὐτὸς εἶναι ὁ στόχος τῆς ποίησης, τότε θὰ λέγαμε πὼς ἡ συγκεκριμένη προσφορὰ ἐδῶ τοῦ π. Σταύρου μὲ τὴν ποιητική του ἰδιότητα εἶναι ἀπολύτως συμπληρωματική τοῦ ἄλλου λειτουργήματός του. Γιατί μὲ ὅποιον τρόπο μπορεῖς νὰ σταθεῖς δίπλα στὸν ἀνθρώπινο πόνο, ἀλλὰ καὶ ὅπως μπορεῖς νὰ στηλιτεύσεις τὰ κακῶς κείμενα τοῦ ἰδιωτικοῦ καὶ τοῦ δημόσιου βίου, καλὸ εἶναι νὰ τὸ κάνεις. Καὶ ὁ σπόρος ποὺ θὰ ρίξεις κάπου θὰ βρεῖ νὰ φυτρώσει δικαιώνοντας τὴνπροσπάθειά σου.
Ἡ ποιητικὴ πρόταση ἐδῶ παρουσιάζεται ἄλλοτε σὲ ἐλεύθερο στίχο καὶ ἄλλοτε (σὲ πιὸ λίγα ποιήματα) σὲ ἔμμετρο στίχο μὲ ρίμα. Ἡ ἐλευθερία στὸν στίχο προσφέρει στὸν ποιητὴ ποικίλους τρόπους ἔκφρασης τοῦ νοήματος καὶ ἐπιτρέπει τὴν εὔκολη πρόσβαση στὸν ἐσωτερικὸ πυρήνα τῆς ποιητικῆς σκέψης. Στὴν πιὸ ἔμμετρη μορφὴ θυμίζει παλαιότερες στιχουργίες, συχνὰ μὲ χιοῦμορ ἢ παιγνιώδη διάθεση. Καὶ στὶς δύο περιπτώσεις ἡ πρόθεση εἶναι ἀγαθὴ καὶ ἡ φωνὴ γνήσια. Αὐτὸ τὸ τελευταῖο ἀποτελεῖ καὶ τὸ πλέον ἀναγνωρίσιμο σημεῖο τῆς ποιητικῆςτοῦ π. Σταύρου Τρικαλιώτη. Καὶ εἶναι αὐτὸ τὸ γνώρισμα, ἡ γνησιότητα τῆς πρόθεσης καὶ τοῦ λόγου, ποὺ συνοψίζει καὶ τὸ «γιατί» γράφει ἀλλὰ καὶ τὸ «πῶς» καταθέτει τὴ σκέψη του στὸ χαρτὶ καὶ τὴν κοινοποιεῖ σὲ κάθε εὐήκοον οὖς.
Γιατί, ἐντέλει, εἶναι ὁ ἀποδέκτης τῆς ποίησης ποὺ θὰ καταξιώσει τὴν προσφορὰ αὐτή, εἴτε πρόκειται γιὰ τὸν πιστὸ ἀναγνώστη ποὺ ξέρει νὰ ἀποκρυπτογραφεῖ τὸν λόγο εἴτε μόνο γιὰ τὴν παιδικὴ ἀθωότητα ποὺ νιώθει -κι ἂς μὴν κατανοεῖ ἀπολύτως- τὴ γνησιότητα τοῦ προφερόμενουκαὶ προσφερόμενου λόγου.
Τὰ ποιήματα αὐτὰ ἀπευθύνονται σὲ ὅλους ἐκείνους ποὺ ξέρουν νὰ συνταιριάζουν τὴν πίστη γιὰ ἕναν καλύτερο κόσμο μὲ τὴν ὑψηλότερη μορφὴ λογοτεχνικῆς ἔμπνευσης, τὴν ποίηση, καὶ χαμογελοῦν μὲ κατανόηση, ὅταν ἀκοῦν τοὺς στίχους τοῦ π. Σταύρου:
«Ἔχουμε ἀνάγκη
Τοὺς ποιητὲς
Ἔχουμε ἀνάγκη τὸ ἐσωτερικό τους βλέμμα
Δὲν μποροῦμε νὰ ἀνασάνουμε
Δίχως τὴν ἀναπνοή τους
Δὲν μποροῦμε νὰ κοιτάξουμε
Τὸν πόνο τοῦ κόσμου
Χωρὶς τὴ δική τους ματιὰ»
Αὐτὴ ἡ ποίηση ὑπηρετεῖται σ’ αὐτὰ τὰ ποιήματα.

Σημείωση: Τὀ βιβλίο διατίθεται: α) Σόλωνος 116, Ἀθήνα, Ἐκδόσεις Ἰω. Σιδέρη & β) Ἀγίου Ἰωάννου13, Ἀγ. Παρασκευή, Βιβλιοπωλεῖο Monograme

 


Add this to your website
Βρίσκεσθε εδώ: Πρωτ. π. Σταύρου Τρικαλιώτη Ὁ ποιητής τῶν βράχων ( ποιητική συλλογή π. Σταύρου Τρικαλιώτη)