• Μεγάλα γράμματα
  • Κανονικά γράμματα
  • Μικρά γράμματα

Ματωμένο φεγγάρι (ποίημα) π. Σταύρου Τρικαλιώτη

E-mail Εκτύπωση PDF
 
Ἀφιερωμένο στή μνήμη τοῦ Λευτέρη Φωτόπουλου
 

Ἔρχονται στιγμές
πού λές
Θεέ μου


ἔλα κοντά μου
τοῦτο το βράδυ
γιατί δέν ἀντέχω
τό βλέμμα ἑνός
ἑτοιμαθάνατου
παλικαριοῦ.
Ἀπόψε σέ εἶδα
Κύριε
στό προσκεφάλι τῶν πονεμένων.
Εἶπα νά κρυφακούσω
άλλά δέν καταλάβαινα
τί τούς ἔλεγες.
Κάπου εἶχα διαβάσει
ὅτι μεταξύ σας
μιλᾶτε μιά
γλώσσα μυστική
πού μοιάζει
μέ τή γλώσσα
τῶν ἀγγέλων.
Θά προλάβουμε ἄραγε
στή λίγη ζωή μας,
Κύριε,
νά κατέβουμε ἀπό τούς
ἐπηρμένους θρόνους
τῆς σοφίας μας;
Σήμερα τό φεγγάρι
μεγάλωσε,
άλλά στάζει αἷμα
καί δάκρυα...
Γιατί, Κύριε;

 

π. Σταῦρος Τρικαλιώτης

14 / 11 / 2016


Add this to your website
Βρίσκεσθε εδώ: Πρωτ. π. Σταύρου Τρικαλιώτη Ματωμένο φεγγάρι (ποίημα) π. Σταύρου Τρικαλιώτη