diaxoristiko2

DIAHORISTIKO

farmakeia

DIAHORISTIKO

O KAIROS

 

(ἡμερολογιακές σημειώσεις 1962)

16.5.1962

Μεγάλα καί μικρά ὄνειρα. Ποιό ἦταν τό πιό μικρό καί ποιό τό πιό μεγάλο μου ὄνειρό; Αὐτό τό πρωί ὀνειρεύομαι μόνο μιά ρεματιά σκεπασμένη ἀπό πλατάνια, πράσινα, καταπράσινα, ἀνάμεσα σέ δυό πλαγιές, ὄχι μακριά ἀπό τόν κόσμο, ἀλλά σέ μιά ἀπόσταση πού νά μήν ἀκούω πιά τόν κόσμο. Ἄλλωστε ὅλα εἶναι κόσμος, ὅλα μᾶς χρειάζονται μέσα σ᾽αὐτό τόν κόσμο.

Νά κυλάει λοιπόν τό νερό σ᾽αὐτή τή ρεματιά κι ἐγώ νά τ᾽ἀκούω. Νά τ᾽ἀκούω καί νά μοῦ φαίνεται πώς κυλώντας διακλαδίζεται μέσα μου. Πώς περνάει μέσα ἀπό τήν καρδιά μου, μέσα ἀπό τό μυαλό μου, μέσ᾽ ἀπό τά χέρια μου, μέσ᾽ ἀπό τά γὀνατά μου. Νά μέ γιομίζει, νά μέ κατακλύζει ὅλον ὁ δροσερός του κελαηδισμός. Πόσο ἀπαραίτητα πού μοῦ εἶναι κάποτε αὐτά σου τά πράγματα, Θεέ μου! Τρέφομαι μέ πολλῶν εἰδῶν ψωμί. Τό καθημερινό μου βρίσκεται σέ ὅλο τόν κόσμο. Σήμερα, μήν ἀφήνεις τήν ψυχή μου νά τρέμει ἀπ᾽ τἠ σημερινή της πείνα. Στεῖλε μου τουλάχιστον στ᾽ ὄνειρό μου μιά ρεματιά.

  • Παρασκευή
    19 Ιανουαρίου

    Μακαρίου του Αιγυπτίου, Αρσενίου, Μάρκου